Szlifowanie jest najczęściej stosowaną obróbką posadzek drewnianych w ramach przygotowania powierzchni, która ma być poddana lakierowaniu lub olejowaniu. Mówi się, że dobre szlifowanie to połowa sukcesu. Nowoczesne szlifierki i urządzenia pomocnicze gwarantują uzyskanie gładkiej i tylko w niewielkim stopniu zapylonej powierzchni.

Historycznie posadzki drewniane obrabiano ręcznie za pomocą ostrego narzędzia - kawałka szkła lub ostrego metalu - cykliny. Praca była żmudna i wymagała siły i cierpliwości. W ten sposób obrabiano powierzchnie ozdobnych parkietów w pałacach, dworach i bogatych domach. Na tak przygotowaną posadzkę nanoszono gorący wosk lub rzadziej olej. W uboższych domach mieszkalnych, gdzie kładzione były podłogi drewniane w formie desek, zazwyczaj nie cyklinowano drewna po jego ułożeniu - deski były cięte i obrabiane w procesie ich przygotowania, a po montażu ich powierzchnia pozostawała surowa lub była zabezpieczana olejem czy pokostem.

Szlifowanie "jodełki" ułożonej diagonalnie

Szlifowanie "jodełki" ułożonej diagonalnie	1. szlif 40 (36) 2. szlif 60 3. szlif 80 4. szlif 100 (120)

Szlifowanie parkietu ułożonego w kwadraty - diagonalnie

Szlifowanie parkietu ułożonego w kwadraty	1. szlif 40 (36) 2. szlif 60 3. szlif 80 4. szlif 100 (120)

Przy szlifowaniu jodełki, kwadratów i cegiełki (dla uzyskania pełnego efektu, jaki dają te wzory) należy ostatni szlif przeprowadzić wzdłuż włókien drewna (szlif 4).